Over inflection points en de val van “doen wat werkt”
Ik werk dagelijks met leiders aan energie: hoe blijf je fit, zowel fysiek, mentaal, emotioneel als spiritueel? Vier batterijen die je bewust moet beheren als je op lange termijn wil blijven presteren op hoog niveau.
Wat ik daarin keer op keer zie: de gevaarlijkste momenten voor een leider zijn niet de zware periodes. Die dwingen je om bij te sturen. De gevaarlijkste momenten zijn de goede, wanneer alles loopt, wanneer je niet het gevoel hebt dat er iets moet veranderen. Dat is precies wanneer de batterijen stilletjes leeglopen zonder dat je het merkt. Je gaat, je bent in flow en merkt niet dat je stilaan uitgeput raakt.
Onlangs ervaarde ik dat inzicht op organisatieniveau, tijdens een strategische sessie die Beanmachine voor zichzelf organiseerde, begeleid door facilitator Till Bohbot.
Inflection points
Till introduceerde het concept van inflection points, en dat deed mij denken aan de “success trap”: wat er gebeurt wanneer organisaties blijven doen wat hen succesvol maakte, totdat ze plots merken dat het achterhaald is.
Nokia domineerde de gsm-markt en bleef investeren in wat werkte. Research in Motion bouwde Blackberry uit tot het standaard zakelijke toestel, en keek toe hoe de markt onder hen wegschoof. Door te lang dezelfde beslissingen te blijven nemen in een wereld die al veranderd was.
Succes vandaag is geen garantie voor succes morgen. Dat klinkt logisch. Maar in de praktijk is het verrassend moeilijk om te handelen naar die logica, net als het goed gaat. Voor organisaties. En evengoed voor leiders.
Het onderliggende mechanisme zijn inflection points: de momenten waarop een curve fundamenteel van richting verandert. Niet omhoog of omlaag: de aard van de beweging zelf verandert. De curve die steeds steiler opliep, begint af te vlakken. Of kantelt in een andere richting.
Wat curves zo verraderlijk maakt: ze kondigen zich zelden aan. In het moment lijkt alles gewoon verder te gaan. Achteraf is het kantelpunt altijd glashelder.
Voor Beanmachine is dit niet de eerste keer met dit concept. In 2020 hielp Till ons al door een eerste inflection point: de overgang van start-up naar “grown-up”. Drie jaar geleden volgde een nieuwe groeifase. En nu, met die fundering op zijn plek, kozen we bewust voor een moment van reflectie. Niet omdat er iets mis is, maar omdat we weten wat er gebeurt als je wacht tot je móet bewegen.
Always change a winning team
Terwijl Till haarfijn uitlegde wat een inflection point is, realiseerde ik me iets. Als consultant zie ik het vaak bij de leiders waarmee ik werk: wie goed draait, wie resultaten boekt, wie zijn team meekrijgt, die houdt vast aan wat werkt. Logisch. Maar de impliciete overtuiging die daaronder zit is: never change a winning team.
Met de logica van inflection points vers in mijn hoofd dacht ik: dat klopt eigenlijk niet. Het moet zijn: always change a winning team.
De beste tijd om te veranderen is precies wanneer je de ruimte hebt om te kiezen. Wanneer je niet onder druk staat, wanneer je energie goed zit, wanneer je resultaten spreken. Dan bepaal je zelf welke kant de curve opgaat. Wacht je te lang, dan bepaalt de curve het voor jou.
Dat geldt voor organisaties. Maar ik merk het even sterk bij de leiders die ik begeleid: wie wacht op het moment van crisis om zijn energie te herbekijken, is te laat. De batterijen laad je op als ze nog niet leeg zijn.
Wat we met Beanmachine beslisten
Niet méér doen, maar beter doen. Scherper kiezen voor wie en waarvoor.
We zetten nog sterker in op het verankeren van gedragsverandering binnen organisaties, geen losstaande interventies, maar trajecten die iets blijvends achterlaten. En we brengen iets wat we al langer doen expliciet naar buiten: strategic offsite facilitation. Voor organisaties die voor een volgende fase staan en bewust willen nadenken over richting. Wat we daarin doen: het (co-)designen en faciliteren van het proces, geen strategieconsultants, maar begeleiders die ervoor zorgen dat de juiste gesprekken plaatsvinden en dat de inzichten ook landen.
We weten wat het doet. We hebben het zelf gedaan.
Staat jouw organisatie voor een volgend hoofdstuk? Ik ga graag het gesprek aan.
